sağlık

Demo analık

Aşağıda analık ile ilgili yaşanan zorlukları anlatan bir kısa hikaye paylaşılmıştır.

İki buçuk yaşındaki çocuğu yatağına gelmiş ve tüm tatlılığıyla uyandın mı, diye sormuştu. Anası kızına uzandı, öptü, hayır tatlım biraz daha uyuyacağım sen git oyuncaklarınla oyna dedi. Kızı yeniden tıpkı tatlılıkla tamam deyip içeri gitti. Bayan yüzünde gülümseme ile biraz daha uyumaya çalıştı. Tam uykuya dalacaktı ki ana uyandın mı sesini duydu yeniden. Biraz gerildi. Uyuyamazdı artık esasen, kalktı ve sakin kalmaya çalışarak uyandım kızım dedi ve kızını öptü. Elini yüzünü yıkadı birlikte kahvaltı hazırlamaya gittiler. Her şey hazır, tam başlayacakken kız ayran ver bana dedi. Bayan kalktı, ayranı yaptı, eline verdi. Bir lokma attı ağzına. Kız kaşık ver kaşıkla içeceğim dedi. Anası elindeki kendi bardağını gösterdi ve bak ben bu türlü içiyorum sen de bu türlü kaşıksız başına dikerek içsene dedi ve kız bağırmaya başladı hayııır diye. Anası tamam tatlım ben yalnızca fikir sundum, sen kaşıkla içmeyi tercih ediyorsun al kaşık dese de kız başlamıştı bir kez ağlamaya. Ana kahvaltı sofrasına baktı, kızına baktı, bir lokma daha ağzına attı ancak tadı kaçmıştı esasen yiyeceklerin. Kızının sandalyesine eğildi, sen kaşıkla içmek istedin ben anlayamadım, sen de üzüldün ve kızdın, artık ağlıyorsun dedi. Kız çabucak sakinleşti, masadaki peyniri göstererek bu ne dedi, ayan ki kendini düzenlemeye çalışıyordu mhanezuyu değiştirerek. Ana bir daha sarıldı, şu an daha sakin görünüyorsun, kahvaltımızı edelim mi dedi. Kız gülümseyerek tamam dedi. Ana kızının sandalyesinin yanını masaya çhaneirdi, tarafına oturdu ve kızı anında döndürmeee diye ağlamaya başladı. Bayan artık tahammül etmekte zorlanıyordu. Daha on saniye hanevel yatışmıştı. Sandalyesini derhal eski haline getirdi, sana sormadan sandalyeni döndürdüğüm için üzgünüm, sen bu türlü oturmak istiyordun dedi ve kucakladı kızını. Kız güzelce sokuldu ve biraz ağlamaya dhaneam etti sonra sakinleşti. Kahvaltılarını yaptılar, ananın gücü düşmüş, morali bozulmuştu, kızının sorduğu soruları ya yanıtlamıyor ya da kısa karşılıklar veriyordu. Kız bir müddet anasının gücünü cıvıltılı davranışlarla yükseltmeye çalıştı. Kahretsin ki ananın morali daha da bozuluyordu. Zira kızının eforunu görüyor, üzülüyor, neden böyleyim ben, niçin kendime gelemedim diye hayıflanıyordu. Neden kızını edebildiği üzere kendini regule edemiyordu?

Ahir kızı da pes etmiş olmalı ki, onun da modu düştü. Uykusu da gelmişti biraz, lakin öğlen uykularını bırakalı neredeyse bir yıl olmuştu ve ne kadar uykusu gelirse gelsin gündüzleri pek uyumazdı lakin bazen uyku gerilim oluştururdu. Bugün de o günlerden biriydi. Telefonunu eline aldı bayan, derhal birkaç şeye bakıp bırakacaktı. O sırada kızının dikkatini telefonda bir şey çekti, gösterdi ve kaldırdı telefonu. Kız yeniden birden ağlamaya başladı, ben bakacaktııım, kaldırmaaa diye. Ananın son tahammülü de kalmamıştı, çocuğa bağırmamak için içeri gitti ve vücuduna odaklanmaya çalıştı. Süratli hızlı nefes alıyor, kolları karıncalanmış ve gözleri yanıyordu. Ağlamak istedi, birkaç damla aktı, içerden kızının daha da bağıran sesini duyunca gözyaşlarına boğuldu. Analığın bu türlü bir şey olduğunu bilseydi hiç bu işlere girmezdi, her gün bu türlü buhranlarla ne vakte kadar dayanabilirdi. O çocuktu doğal ağlayacaktı, alışılmış kendisini tabir edecekti, fakat ona ne oluyordu da bir türlü kendi hislerine sahip çıkamıyordu? Her şeyde öfke hissetmekten yorulmuştu, analık bu olamazdı, çocuğunu resmen kendi elleriyle saçma sapan bir hale sokuyordu. Ah ne olurdu güya birileri kendini uyarsaydı, hanevel kendini iyileştirseydi de geçmişinin acısı pür öfke olarak çocuğuna dönmeseydi. Hiçbir vakit çocuğunu sorumlu tutmadı bunlardan lakin bu türlü davrandıkça çocuğu kendisini sorumlu hissedecekti. Bir şeyler yapmalıydı… Bir yandan ağlıyor bir yandan bunları düşünüyordu. Keşke analığın bir demosu olsaydı da neler yaşayacağını hanevelce bilip ona nazaran karar verebilseydi çocuk sorununda. Bu fikirler mi, dışarıdaki ağlama sesinin kesilmesi ile bir şey mi oldu çocuğa refleksi mi bilinmez bayanın ağlaması durmuş biraz da sakinleşmişti. Acilen kapıyı açtı ve çocuğunun koridorda ağlamaktan uyuyakaldığını görünce tekrar gözyaşları hamle etti. Bayan gözünde yaşlar ile çocuğu kucakladı ve yatağına yatırdı. Acilen sonra terapistini arayacaktı. Ara verdiği terapisine dhaneam edecek ve bu saçma öfkeye bir son verecekti.

Etiketler
Daha Fazla Göster

Bir Cevap Yazın

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı