‘Deathloop’ canlandırıcı, yenilikçi, zamanı büken bir karmaşa | Engadget

ileadmin

‘Deathloop’ canlandırıcı, yenilikçi, zamanı büken bir karmaşa | Engadget

'Deathloop' canlandırıcı, yenilikçi, zamanı büken bir karmaşa | Engadget

Deathloop, şimdiye dek deneyimlediğim en havalı kaçış odası. Fazla sayıda kaçış odasının, kurumsal ekip oluşturma alıştırmaları ve soylulaştırmanın anlayışsız anıtları olduğu düşünüldüğünde, kulağa öyle hoş gelmeyebilir, ancak bunu bir övgü olarak söylüyorum. Deathloop, danışıklı dövüş, aksiyon ve taktik göre yönlendirilen zengin ve şık bir evren arzetmek için eski tarz kilitli oda gizemlerinin temellerini kullanır. Deathloop ile gerçek bir kaçış odası arasındaki temel ayrım, bütün ölümdür.

Hayret Verici olmayan bir şekilde, Deathloop’ta epeyce pozitif vefat var. Ölmek, oyunun temel bir mekaniğidir ve oyuncuların, Break the Loop adlı kampanyada aslında yaptıkları birincil şeydir. Başlangıç sahnesinde, asıl karakter Colt, sırtında Julianna adında cani bir bayan oturuyor ve göğsüne büyük bir bıçak bastırıyor. Biraz şaka yaptıktan sonradan bıçağı Colt’un kalbine saplar ve Colt sıçrayarak ölür.

Yürürken çevrede parıldayan sözler belirir, güya sevilen biri ona cesaret verici ve uyarıcı sözler bırakıyormuş gibi. Colt’un kafası karışmış durumda. Buraya nasıl geldiğini ya da onunla kimin konuşmaya çalıştığını bir kenara bırakın, bu noktada kendi adını bile bilmiyor.

Mesaj yazarının kimliği yalnızca bir tanesidir. Deathloop’ta bir düzine değin esas gizem var ve bunlar kampanyanın nahoş gücü. Colt’un işi, ebedi bir baştan doğma döngüsüne hapsolduğu ada olan Blackreef’i keşfetmek ve hepsini yakmak için liderleri ve teknolojisi hakkında muhtemel olduğunca fazla şey öğrenmek. Blackreef, zamanlarını parti gerçekleştirmek ve sonuçsuz yaşam tarzlarını şiddetle savunmak arasında bölüştüren sakinlerin yaşadığı retrofütüristik bir balondur ve Colt ya gizli gizli girebilir ya da onların saflarında yolunu bulabilir.

Deathloop, eylemdeyken, böyle hissediyor. We Happy Few ve Quadrilateral Cowboy’un takipçisi olan Dishonored’a (muhakkak) çok benziyor. Mekanik olarak olgun ve anlatı açısından yoğun lakin hepsinden önemlisi kendini artı ciddiye almıyor.

Bir düşmana fazla yaklaşırım, vesikalık fotoğrafımı kaçırırım ya da emniyet kamerasını unuturum ve sonunda bir el bombası atıp dergimi boşaltarak pervasızca tehlikeye atılırım.

Deathloop bir tür davet ediyor. sürdürebileceğim mahremiyet. Ortamlar baki bir şekilde tırmanılabilir, Colt’a düşmanlarını incelemek ve işaretlemek, hareketlerini takip etmek ve taşıdıkları silah türlerini ortaya dışında tutmak için birçok görünüm noktası sunar. Deathloop’taki bir şey ölçeklenebilir görünüyorsa, büyük muhtemelen oyun dünyasını her yöne açıyor. Ek olarak, yanlışlıkla bir yerde düşmanları uyarırsam, planlarımdan caymak ve alevler içinde silahları yuvarlamak zorunda hissetmiyorum. genel olarak konuşursak, bir sığınak bulabilir, beni takip eden insanları seçebilir ve kuytu modda görevin geri kalanına geri dönebilirim. Bu anlarda en sevdiğim silahlar Tribunal ve PT-6 Spiker’dır, ikisi de sessizdir ve hemen öldüren kafa vuruşları sunar.

Deathloop’un mahremiyet mekaniğinin başarısını kendi başıma itham etmek isterim. Beceriler veya Arkane Studios’tan gelen ustaca seviye tasarımı duygusu, fakat bu sadece oyunun vur-kaç yapay zekası olabilir. Düşmanlara çaktırmadan yaklaşmanın fazla kolay olduğu ve Colt’un varlığına uygun bir şekilde tepki vermedikleri, saniyeler her tarafında uyuşuk kaldıkları, koridorlarda yığıldığı veya yakındaki itiş kakışları görmezden geldikleri anlar vardır.

Bağlı oldukları silahı geliştiren küçük parlayan öğeler olan Biblolar ve Colt’a ve düşmanlarına görünmezlik, telekinezi ve kısa mesafeli ışınlanma gibi insanüstü güçler veren Slab’lar var. Bir kez toplandığında, Levhalar Colt’un yüklemesinde istikrarsız ve tonlarca eğlenceli olma eğilimindedirler.

Blackreef, biri Julianna olan ve kaçmanın tek yolu olan AEON Programının sekiz Vizyoneri göre kontrol edilir. ada, Colt’un hepsini bir günde öldürmesi ve döngüyü bozması. Fakat, hepsini yok etmek için Blackreef’te çabuk koşmak değin basit değil. Colt’un AEON Programıyla derin bağları vardır ve Vizyonerlerin tümü kendi programlarını miktar, yani başarılı bir suikast girişimi için saatlerce bilgi birleştirme ve strateji oluşturma gerekir. Ve anlaşılan ölüyor.

Bir defa başladığında, Colt herhangi bir oyun esnasında birkaç sonuçla iki defa ölebilir; yalnızca önceki bir yere nakledilir ve devam etmesine izin verilir, sağlığı geri yüklenir. Ama üçüncü ölümde, kaynakları halsiz, şişelerle taraflı kumsala geri gönderilir.

Keza, ilerlemeden egemen olarak, tam bir jurnal faaliyetten daha sonra ekipmanını kaybeder.

Belirli görevler sadece günün açıklanmış saatlerinde tamamlanabilir, böylece oyuncuların saldırılarını buna göre planlamaları gerekir, ya zamanı ileri alırlar ya da yalnızca bir sonraki döngüye dek ertelerler. Bethesda

Sonunda Colt, gizlemek istediği öğeleri Residiuum adlı bir kaynakla telkin etmek zorunda olsa da, döngüler arasında kendisiyle birlikte bir takım levhalar, biblolar ve silahlar taşıma becerisi kazanır. Colt, Blackreef’teki parlak, parıldayan nesnelerden veya vizyonerleri öldürerek ve enerjilerini emerek Residiuum toplayabilir. Residiuum sonradan Colt’un kitindeki belirli öğelere uygulanarak onları kalıcı olarak tutar.

Tüm bu ziynet eşyaları, levhalar, silahlar, Residiuum, vizyonerler ve döngüler ile Deathlooop’ta peşine düşüp takip edilecek çok şey var. Oyundaki malzeme miktarı bazen çok artı oluyor ve defalarca binen, zamanı büken gizemlerle batmış yoğun bir durum örgüsü ile karmaşıklaşıyor. Ufak kağıt parçaları ve kısa ses kayıtları genellikle fazla manâlı bilgiler içerir ve her kitaplığı, masayı ve çıkmaz sokakları saplantılı bir şekilde notlar ve ipuçlarıyla keşfeden oyuncuları ödüllendirir.

Bu açıdan Deathloop’ta toplanacak, kullanılacak ve öğrenilecek şeylerin yoğunluğu son derece akılcı. Bu oyun, aynı dört haritayı defalarca oynama fikri üstüne kurulmuştur. Colt’un her seferinde yeni bir şeye ihtiyacı vardır. Julianna, Deathloop’ta büyüleyici bir sabittir, genel olarak saçma sapan konuşur ve Blackreef’in arka planını ortaya çıkarır. bununla beraber oyunun ikinci modu olan Protect the Loop’un da yıldızı. Burada oyuncular, Julianna olarak oynayarak ve bir görevi tamamlamaya çalışırken Colt’u avlayarak arkadaşlarının ya da yabancıların oyunlarını istila edebilirler. Müttefik NPC’lerle ticari görünüşlerine izin veren bir maskeli balo yeteneği de dahil edinmek üzere kendi teçhizatı, ıvır zıvırları ve levhaları var – yani Colt hariç cümbür cemaat.

Protect the Loop’ta uzun vakit sükunet ve durağanlık var, gerisinde öfkeli silah sesleri ve ölümle. Colt, çeşitli haritalar arasında istediği herhangi bir rotayı kullanabilir ve Julianna’nın onu aktif olarak avlaması veya hedefin yakınında görünmesini beklemesi gerekir.

Bu, her yeni oyuncuda ayrı olan leziz bir kedi-fare oyunuyla sonuçlanır.

bununla birlikte, Protect the Loop da en teknik sorunlarla karşılaştığım yer. PS5’te oynadım ve bir tur başlattıktan hemen sonra en ince ayrıntısına kadar çöktü, iki tane daha benim tarafımdan ayrıntılarıyla oynanamaz haldeydi ve Colt nihayet ortaya çıkıp onu vurana dek daima Julianna’mı birkaç kare geri ayarladı. Bu, kusursuz dört turla karşılaştırıldığında. Buradaki tavsiyem, Wi-Fi yerine bir ethernet kablosu göstermek ve arkadaşlarınızın da bunu yapmasını sağlamaktır.

Fotoğraf Kredisi: Bethesda

Deathloop harika derecede yoğundur, ama bununla beraber doğası gereği bağışlayıcıdır. Break the Loop’ta bir tamirci olarak ölüme itimat etmek, anlatıda tekrar test oturmuş olduğundan, bir veya iki döngüde başarısız olmanın acısını giderir. Colt, ölümle sonuçlansa bile, koşularının çoğunda yararlı bilgiler ortaya çıkarıyor – benzeri ölü gibi – ve benzer yere kaç kere dönerse dönsün, Blackreef’te daima keşfedilecek yeni bir şey varmış gibi geliyor. Eğer eskirse, defalarca Döngüyü Koruma seçeneği vardır.

Ve sonradan Döngüyü Kırın. Ve sonradan Döngüyü Koruyun. Arkasında Döngüyü Kırın.

Fikri siz anladınız.

.

Yazar hakkında

admin administrator

Bir cevap yazın